Naar de hoofdinhoud

Scalping: definitie

Scalping bestaat uit het openen van veel zeer korte posities om kleine prijsverschillen te vangen. De meeste prop firms staan het toe, maar in de praktijk botst het op minimale positieduur en uitvoeringsvoorwaarden.

Taxi met bewegingsonscherpte in een stadsstraat

De toestemming staat in bijna alle algemene voorwaarden. Het zijn de bijkomende regels die bepalen of de aanpak werkbaar blijft.

De beperkingen die blokkeren

Vier mechanismen beperken scalping zonder het ooit uitdrukkelijk te verbieden.

De minimale positieduur is het meest directe: sommige firms eisen dat een positie minstens dertig seconden openstaat, soms een minuut. Een scalper die op bewegingen van een paar seconden werkt, is automatisch uitgesloten.

Het volumeplafond beperkt het aantal cumulatieve lots per dag of per instrument, wat een hoogfrequente aanpak afremt.

De uitvoeringsvoorwaarden tellen net zo zwaar: op een gesimuleerd account zijn de toegepaste spread en de latency een kwestie van configuratie door de firm. Een strategie die bij een broker twee punten oplevert, kan dat niet meer doen bij een prop firm met een bredere spread.

De consistentieregel ten slotte werkt zelden tegen scalpers — hun winsten zijn van nature over veel trades gespreid.

Wat verboden blijft

De grens ligt bij tick scalping en latency-arbitrage: een verschil van één of twee ticks vangen over een zeer groot aantal orders buit de infrastructuur uit in plaats van de markt. Die benaderingen zijn overal verboden en worden opgespoord.

De vragen die je vóór aankoop moet stellen

Is er een minimale positieduur, en hoe lang precies? Welke gemiddelde spread geldt op de instrumenten die je tradet? Is er een plafond voor lots per dag of per order?

Die drie antwoorden bepalen of scalping bij deze firm werkelijk werkbaar is — veel meer dan de vermelding ‘scalping toegestaan’ op de verkooppagina.

Bijgewerkt op

Verwante termen

Woordenlijst